รายงานสรุปองค์ความรู้จากกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ประจำปีการศึกษา 2556 ประเด็นความรู้ : การพัฒนางานวิจัย หัวข้อการจัดการความรู้ : การพัฒนางานวิจัยอย่างไรให้มีคุณภาพ

รายงานสรุปองค์ความรู้จากกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้  ประจำปีการศึกษา 2556

การจัดการความรู้ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

ประเด็นความรู้              :  การพัฒนางานวิจัย

หัวข้อการจัดการความรู้   :  การพัฒนางานวิจัยอย่างไรให้มีคุณภาพ

วันเดือนปีที่ดำเนินการ     :  30 สิงหาคม – 1 กันยายน 2556

ผู้เข้าร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้        1. ดร.ชาลินี ถังมณี

                                      2. นายจิตติพงษ์ สังข์ทอง

                                      3. ผศ.ดร.อนงนาฏ  ไพนุพงศ์

                                      4. ดร.พิเชษฏ์ จุลรอด

                                      5. ดร.อับดุลวาหาบ  สาและ

                                      6. นายธนกฤษ จันทร์แสง

                                      7. ผศ.ดร.ผุสดี พรผล

                                                          

สรุปองค์ความรู้ที่ได้      : การพัฒนางานวิจัยอย่างไรให้มีคุณภาพ ผู้เข้าร่วมโครงการได้ถอดความรู้จากประเด็นความรู้การพัฒนางานวิจัย โดยมีกระบวนการให้งานวิจัยมีคุณภาพดังนี้

1. กำหนดหัวข้อ อาจจะมาจากความสนใจ หรือ จากปัญญาที่พบเห็น แล้วหาแนวทางในการแก้ปัญหา

2. หาข้อมูลจาก Paper เพื่อให้ได้ปัญหา และกำหนดปัญหา วางแนวทางในการแก้ไขปัญหา

3.ตั้งเป้าหมายการทำวิจัย ทำแล้วใช้ประโยชน์ได้หรือไม่ กลุ่มใดได้รับประโยชน์

3. เขียนโครงร่างวิจัย สามารถมองเห็นวิธีการแก้ปัญหาและครอบคลุมตามเป้าหมาย

4. หาแหล่งทุนมาสนับสนุนงานวิจัย

5.ดำเนินงานวิจัย

6. สร้าง Connection เพื่อ Discussion ในงานเรา ควรเป็นคนที่อยู่ นอกองค์กร โดยเป็นคนที่เก่งกว่าเรา

7. หาที่เผยแพร่งานเรา เพื่อการตีพิมพ์ และ Guaranty งานเรา โดยดู  Conference ที่น่าเชื่อถือ

ปัจจัยที่ทำให้เกิดความสำเร็จ :     1. การมีส่วนร่วมของทีม อย่างจริงจัง ทำให้งานเดินไปข้างหน้า

                                      2. เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย

                                      3. งบประมาณ

                                      4. การสนับสนุนจากผู้บังคับบัญชา หรือการจัดสรรเวลาให้เหมาะสม

                                      5. ตัวผู้ทำ หรือ ใจ

                                      6. การสนับสนุน โดยมีเครือข่าย

รายงานสรุปองค์ความรู้จากกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ประจำปีการศึกษา 2556 ประเด็นความรู้ : การพัฒนางานบริการวิชาการแก่สังคม หัวข้อการจัดการความรู้ : การบูรณาการบริการวิชาการกับการเรียนการสอน

รายงานสรุปองค์ความรู้จากกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้  ประจำปีการศึกษา 2556

การจัดการความรู้ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

ประเด็นความรู้              :  การพัฒนางานบริการวิชาการแก่สังคม

หัวข้อการจัดการความรู้   :  การบูรณาการบริการวิชาการกับการเรียนการสอน

วันเดือนปีที่ดำเนินการ     :  30 สิงหาคม – 1 กันยายน 2556

ผู้เข้าร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้        1. นายกิตติศักดิ์            จิตต์เกื้อ

                                      2. นายณัฎฐพงศ์           ถือดำ

                                      3. นางสาวแสงระวี        เสนาวงศ์วิวัฒน์

                                      4. นางสายสนิท           พงศ์สุวรรณ

                                      5.ดร.ปรียานุช             ทองภู่

                                      6 ดร.ปาวลี                ศรีสุขสมวงศ์

                                      7. ดร.ลลิตา                แก่นหิน

                                      8. นางสาวมัญชุพร        พร้อมมูล

                                        

สรุปองค์ความรู้ที่ได้      : การพัฒนางานบริการวิชาการแก่สังคม ผู้เข้าร่วมโครงการได้ถอดความรู้จากประเด็นความรู้การบูรณาการบริการวิชาการกับการเรียนการสอน ดังนี้

1.       มีแหล่งงบประมาณสนับสนุน

2.       มีเป้าหมายในการพัฒนา และเล็งเห็นแนวโน้มการพัฒนาที่เป็นไปได้

3.       สามารถตอบสนองตรงความต้องการของกลุ่มเป้าหมาย

4.       สามารถนำความรู้ในแต่ละสาขาวิชาไปประกอบกับการให้ความรู้ของชาวบ้านได้

ปัจจัยที่ทำให้เกิดความสำเร็จ :

1.       รับฟังความคิดเห็นจากชาวบ้านในพื้นที่ เนื่องจากเป็นผู้มีประสบการณ์ในการทำงานนั้นๆ

2.       เข้าถึงชุมชนและมีการติดตามงานอย่างสม่ำเสมอ

3.       ใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย ไม่เป็นภาษาทางวิชาการจนเกินไปในการให้คำแนะนำ/ปรึกษาแก่ชาวบ้าน

4.       สร้างความเป็นกันเองกับคนในชุมชน

รายงานสรุปองค์ความรู้จากกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ประจำปีการศึกษา 2556 ประเด็นความรู้ : การพัฒนาบริหารจัดการ หัวข้อการจัดการความรู้ : วิธีการแก้ปัญหาเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพจากการปฏิบัติงาน

รายงานสรุปองค์ความรู้จากกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้  ประจำปีการศึกษา 2556

การจัดการความรู้ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

ประเด็นความรู้              :   การพัฒนาบริหารจัดการ

หัวข้อการจัดการความรู้   :  วิธีการแก้ปัญหาเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพจากการปฏิบัติงาน

วันเดือนปีที่ดำเนินการ     :  30 สิงหาคม – 1 กันยายน 2556

ผู้เข้าร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้        1. นางวรรณดี              สวัสดิรักษ์

                                      2. นางอ้อยทิพย์           ไชยทอง

                                      3. นางสาวศรีประไพ      เจริญสำราญ

                                      4. นางสาวอรอนงค์        นวลศรี

                                      5. นางสาวธิราธร          เกตุสัตตบรรณ

                                      6. นายศิริ                  เจริญใจ

                                        

สรุปองค์ความรู้ที่ได้      : การพัฒนาบริหารจัดการ ผู้เข้าร่วมโครงการได้ถอดความรู้จากประเด็นความรู้วิธีการแก้ปัญหาเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพจากการปฏิบัติงาน ดังนี้

1.       รักษาระเบียบวินัยในการทำงาน

2.       งานเสร็จทันเวลา

3.       ผลงานได้มาตรฐาน

4.       ทำความเข้าใจและกำหนดแนวคิดในการทำงานให้กระจ่าง

5.       กำหนดมาตรฐานที่สามารถใช้เป็นเครื่องมือแก่การสอนงานได้

6.       ให้บำเหน็จแก่งานที่ดี

ปัจจัยที่ทำให้เกิดความสำเร็จ :  การทำงานอย่างมีประสิทธิภาพและก่อให้เกิดความสุขระหว่างผู้ร่วมงานและตัวเอง จำเป็นต้องใช้แนวทางและวิธีการในการปฏิบัติงาน ซึ่งสามารถสรุปเป็นแนวปฏิบัติได้คือ

1.       การทำตัวให้เป็นคนงานที่ดี ในการทำงานนั้นเราจะต้องรู้จักหน้าที่และมีความรับผิดชอบ ขยันและขวนขวายแสวงหาความรู้อยู่เสมอทำตัวให้เป็นที่รักของผู้บังคับบัญชาและผู้ใต้บังคับบัญชา

2.       การรักษามารยาทและระเบียบในที่ทำงานการปฏิบัติงานโดยยึดถือระเบียบ เคารพกติกามารยาทจะช่วยให้สามารถทำงานร่วมกับผู้อื่นได้อย่างราบรื่นและทำให้การทำงานเกิดประสิทธิภาพ

3.       การสร้างบรรยากาศสดใสในที่ทำงาน การช่วยกันสร้างบรรยากาศที่สดใส เอื้ออาทร สามัคคีในที่ทำงาน จะช่วยทำให้เกิดรอยยิ้มในที่ทำงาน ทำให้เกิดความสุขและประสิทธิภาพในการทำงาน

4.       การสร้างสัมพันธภาพที่ดี การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อนร่วมงาน ทั้งในระดับผู้บังคับบัญชาและผู้ใต้บังคับบัญชา จะช่วยให้การทำงานเป็นไปอย่างราบรื่นเกิดการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพในการทำงาน

รายงานสรุปองค์ความรู้จากกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ประจำปีการศึกษา 2556 ประเด็นความรู้ : การผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพ หัวข้อการจัดการความรู้ : เทคนิคการสอน

รายงานสรุปองค์ความรู้จากกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้  ประจำปีการศึกษา 2556

การจัดการความรู้ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

ประเด็นความรู้              :  การผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพ

หัวข้อการจัดการความรู้   :  เทคนิคการสอน

วันเดือนปีที่ดำเนินการ     :  30 สิงหาคม – 1 กันยายน 2556

ผู้เข้าร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้         1. ดร.บัณฑิตย์             อันยงค์

                                       2. ผศ.นิติญา               สังขนันท์

                                                3. ดร.พีรพงษ์              พึ่งแย้ม

                                      4. ดร.ป.ปัทมา             เหมมาชูเกียรติกุล

                                      5. นางสาวฐิตติมา         ธัญญานิติ

                                      6. นายหาญพล            มิตรวงศ์

                                      7. นายอนันต์              สันติอมรทัต

สรุปองค์ความรู้ที่ได้      : เทคนิคการสอนที่สร้างความเข้าใจเป็นขั้นตอนโดยถอดบทเรียนประเด็นความรู้ การผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพ หัวข้อการจัดการความรู้ เทคนิคการสอนทำอย่างไรให้ผู้เรียนได้รับความรู้อย่างมีคุณภาพ ดังนี้

1.       ทบทวนเนื้อหาก่อนเรียน

2.       ทดสอบก่อนการเรียน

3.       สร้างความเป็นกันเองกับผู้เรียน

4.       การนำเสนอรายงานกลุ่ม

5.       ใช้เทคนิคเพื่อนสอนเพื่อนเป็นรายบุคคล

6.       การดูงานและศึกษานอกสถานที่

ปัจจัยที่ทำให้เกิดความสำเร็จ :

1.       วิธีการอภิปรายกลุ่มย่อย  การนิรนัย  การสาธิต และการบรรยาย

2.       ใช้เทคนิคการอธิบายและยกตัวอย่าง  การใช้วาจากิริยาท่าทางและสื่อความหมาย   การใช้สื่อการสอน

3.       การฝึกและการปฏิบัติ  การสรุป  การพัฒนาการคิด  การสอดแทรกคุณธรรม  จริยธรรมในชั้นเรียน

4.       การใช้กระบวนการกลุ่ม  และการสร้างอารมณ์ขัน

จดหมายข่าวจาก ScienceKM ฉบับที่ 10 เดือนกันยายน 2556

ประโยชน์ของการจัดการความรู้

1. ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพขององค์กร

2. ป้องกันการสูญหายของภูมิปัญญา ในกรณีที่บุคคลากรเกษียณอายุ ลาออก หรือเสียชีวิต

3. เพิ่มศักยภาพในการแข่งขันและความอยู่รอด

4. เป็นการลงทุนในต้นทุนมนุษย์ ในการพัฒนาความสามารถที่จะแบ่งปันความรู้ที่ได้เรียนรู้มาให้กับคนอื่นๆ ในองค์กร และนำความรู้ไปปรับใช้กับงานที่ทำอยู่ให้เกิดประสิทธิผลมากยิ่งขึ้น เป็นการการพัฒนาคน และพัฒนาองค์กร

5. ช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการตัดสินใจและวางแผนดำเนินงานให้รวดเร็ว และดีขึ้น เพราะมีสารสนเทศ หรือแหล่งความรู้เฉพาะที่มีหลักการ เหตุผล และน่าเชื่อถือช่วยสนับสนุนการตัดสินใจ

6. ผู้บังคับบัญชาสามารถทำงานเชื่อมโยงกับผู้ใต้บังคับบัญชาให้ใกล้ชิดกันมากขึ้น ช่วยเพิ่มความกลมเกลียวในหน่วยงาน

7. เมื่อพบข้อผิดพลาดจากการปฏิบัติงาน ก็สามารถหาวิธีแก้ไขได้ทันท่วงที

8. แปรรูปความรู้ให้เป็นทุน ซึ่งเป็นการสร้างความท้าทายให้องค์กรผลิตสินค้าและบริการจากความรู้ที่มี เพื่อเพิ่มคุณค่า และรายได้ให้กับองค์กร

9. เพื่อการสร้างสรรค์ และบรรลุเป้าหมายของจินตนาการที่ยิ่งใหญ่

10. เปลี่ยนวัฒนธรรม จาก วัฒนธรรมอำนาจในแนวดิ่ง ไปสู่วัฒนธรรมความรู้ในแนวราบ  ซึ่งทุกคนมีสิทธิในการเรียนรู้เท่าเทียมกัน

ทำไมต้องทำการจัดการความรู้ (KM)

1. เมื่อมีบุคคลเกษียณอายุ  ย้ายหรือลาออก  มักมีผลกระทบกับงาน

2. เวลามีปัญหาในการทำงาน ไม่ทราบว่าจะไปถามผ้ที่มีความรู้เรื่อง  นั้นๆ ได้ที่ไหน

3. ใช้เวลานานในการค้นหาข้อมูล ซึ่งส่วนใหญ่หาไม่ค่อยพบหรือไม่สมบูรณ์

4. มีข้อมูลสารสนเทศท่วมท้น  แต่ไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้อย่างแท้จริง

5.  มีผู้ทรงความรู้มากมายแต่ไม่มีใครสนใจในการแบ่งปันและเพิ่มพูนความรู้

                                 **********

จดหมายข่าวจาก ScienceKM ฉบับที่ 9 เดือนสิงหาคม 2556

 วิธีการทำ KM ในองค์กร

ขั้นตอนแรกจะ ต้องกำหนดเป้าหมายให้ชัดเจนก่อนว่าสิ่งที่องค์กรต้องการจากการจัดการความรู้ คืออะไร เรียกว่า กำหนดเป้าหมาย ( Desired State ) ซึ่งการกำหนดเป้าหมายอาจจะพิจารณาจากยุทธศาสตร์ขององค์กรหรือจากปัญหาของ องค์กร

ขั้นตอนที่ 2. เมื่อได้เป้าหมายแล้วก็ต้องวางแผนและกิจกรรมที่จะสนับสนุนตาม 6 องค์ประกอบ ที่เรียกว่า วงจรการจัดการความรู้ (Change Management Process) ดังนี้

       • ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม การทำให้คนในองค์กรอยากเป็นทั้งผู้ให้และผู้รับ ความรู้ จนทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนแบ่งปันและการเรียนรู้

       • การสื่อสารทำให้ทุกคนในองค์กรเข้าใจว่า ทำอะไร เพื่ออะไร ทำเมื่อไร และทำอย่างไร โดยสื่อสารอย่างต่อเนื่องจนการแลกเปลี่ยนความรู้และการเรียนกลายเป็น วัฒนธรรม

       • กระบวนการและเครื่องมือ ซึ่งกระบวนการหลักๆ ในการจัดการความรู้มี 7 กระบวนการซึ่งจะกล่าวถึงรายละเอียดในกระบวนการจัดการความรู้ (KM Process) ส่วนนี้เป็นแกนหลักของการจัดการความรู้ ทั้งหมด

       • การให้ความรู้เรื่องการจัดการความรู้ให้กับคนในองค์กรไม่ว่าจะฝึกอบรม เอกสาร หรือไฮเทค อย่างไรก็ได้ ตามความเหมาะสมขององค์กร ที่สำคัญคือพยายามสอดแทรกความรู้ด้านการจัดการความรู้เข้าไปบ่อย ๆ

       • การวัดผล การดำเนินการตามแผน ผลผลิตที่ได้และผลภัณฑ์จากการจัดการความรู้ ในช่วงแรกของการดำเนินการอาจจะวัดเพียงความก้าวหน้าตามกิจกรรมต่าง ๆ ที่กำหนดในแผนก็พอ

       • การยกย่องชมเชยและให้รางวัล เป็นการจูงใจให้คนในองค์การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมให้สนใจที่จะแลกเปลี่ยนความรู้กันมากขึ้น

ขั้นตอนที่ 3. จัดทำ KM Process ซึ่งมี 7 ขั้นตอน คือ

       3.1 บ่งชี้ความรู้ เป็นการค้นหาว่า ความรู้ที่สำคัญ ต่อการบรรลุเป้าหมาย คืออะไร อยู่ที่ใคร ยังขาดความรู้อะไร

       3.2 การสร้างและแสวงหาความรู้ เป็นการหาวิธีในการดึงเอาความรู้จากแหล่งต่าง ๆ ในข้อ 3.1 บางส่วนความรู้ที่ยังขาดอยู่จะสร้างอย่างไร อาจจะศึกษาต่อยอดความรู้เดิมหรือนำความรู้ภายนอกองค์กรมาใช้

       3.3 การจัดความรู้ให้เป็นระบบ เมื่อได้เนื้อหาความรู้มาแล้วต้องมีการแบ่งประเภทความรู้จัดทำสารบัญเพื่อ ให้การเก็บรวบรวมและการค้นหาได้ง่าย สะดวกและรวดเร็ว

       3.4 การประมวลและกลั่นกรองความรู้ ก่อนนำเข้าสู่ระบบจะต้องปรับปรุงเนื้อหา การใช้ภาษาให้เป็นภาษาเดียวกัน (เช่น คำว่า ด้านเขตกรรม ด้านปรับปรุงการผลิตจะใช้คำใดก็ใช้คำเดียว เพื่อไม่ให้ผู้ที่นำความรู้ไปใช้สับสน) รวมทั้งรูปแบบของข้อมูล เพื่อความสะดวกในการป้อนเข้าสู่ระบบ

       3.5 การเข้าถึงความรู้ เป็นการกำหนดวิธีการกระจายความรู้สู่ผู้ใช้อาจทำเป็นสมุดหน้าเหลือง (บอกว่ามีข้อมูลเรื่องที่ต้องการอยู่ที่ใดและเข้าถึงข้อมูลนั้นอย่างไร แทนที่จะเป็นเบอร์โทรศัพท์) ซึ่งความรู้อาจจัดเก็บเป็นรูปแบบง่าย ๆ ยากขึ้นอีกนิดก็ทำเป็นฐานความรู้ IT การจัดอบรม การจัดให้มีระบบสอนงานแบบพี่เลี้ยง ซึ่งมีวิธีการอื่น ๆ อีกหลายวิธีที่ทำให้ความรู้นั้นถูกคนในองค์กรนำไปใช้

       3.6 การแบ่งปันแลกเปลี่ยนแบ่งปันความรู้ เป็นการจัดให้มีช่องทางการถ่ายเทความรู้ จากผู้รู้ ทั้งที่เป็น Tacit Explicit เช่น ผู้รู้จัดทำเอกสารคู่มือ บันทึกประสบการณ์ จัดทำ CD VDO การปฏิบัติงานสำหรับผู้สนใจไว้ศึกษาเป็นต้น ส่วน Tacit Tacit เช่นการเป็นพี่เลี้ยงสอนงาน การจัดเวทีแลกเปลี่ยนความรู้การจัด hot line สายด่วนผู้เชี่ยวชาญเป็นต้น

       3.7 การเรียนรู้ (Learning) เมื่อความรู้ขององค์กรมีการนำไปใช้จนเกิดการเรียนรู้และเกิดองค์ความรู้ใหม่ กลับมาให้องค์กร (ไม่ใช่ความรู้ใหม่แล้วเก็บไว้กับตัว) โดยแลกเปลี่ยนแบ่งปันให้ผู้อื่นนำไปใช้อีก การเรียนรู้เป็นส่วนสำคัญในการทำให้เกิดองค์ความรู้ขององค์กรเพิ่มขึ้น ซึ่งองค์กรจะมีวิธีการสนับสนุนให้เกิดการเรียนรู้ อย่างไร (อาจจะกำหนดให้การเรียนรู้เป็นส่วนหนึ่งในการประเมินผลงานบุคลากร เป็นต้น)

แหล่งที่มาของข้อมูล   http://researchers.in.th/blog/tkm/325

จดหมายข่าวจาก ScienceKM ฉบับที่ 8 เดือนกรกฏาคม 2556

ภาษิตคำคม KM

Knowledge resides in the users and not in the collection.

ความรู้อยู่ในผู้ใช้ ไม่ใช่อยู่ในแหล่งรวมความรู้  (Y. Maholtra)

KM is a Journey, not a destination.

การจัดการความรู้เป็นการเดินทาง ไม่ใช่เป้าหมายปลายทาง (Warick Holder, IBM, 20 Nov 2003, Chiangmai)

A little knowledge that acts is worth more than much knowledge that is idle.

ความรู้เพียงเล็กน้อยเพื่อปฏิบัติมีค่ามากกว่าความรู้มหาศาลที่อยู่เฉย ๆ (Kahlil Gibran)

Knowledge is a key asset, but it is often tacit and private.

ความรู้เป็นสินทรัพย์สำคัญ แต่บ่อยครั้งความรู้เป็นสิ่งฝังลึกและเป็นสินทรัพย์ส่วนบุคคล

Knowledge is not what you know, but is what you do.

ความรู้ไม่ใช่เพียงการรู้ แต่เป็นการกระทำ

Successful knowledge transfer involes neither computers nor documents but rather interactions between people.

การถ่ายทอดความรู้สำเร็จได้ไม่ใช่เรื่องเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์หรือเอกสาร แต่เป็นเรื่องของปฏิสัมพันธ์ระหว่างคน (Mason & Mitroff, 1973)

 Shift from error avoidance to error detection and correction

จงเปลี่ยนจากการหลีกเลี่ยงความผิดพลาด ไปสู่การค้นหาความผิดพลาดและแก้ไข

Knowledge comes from people.

People may have different capacity

for knowledge creation, but equal opportunity to share data that lead to knowledge.

ความรู้มาจากคนคนเราอาจมีความสามารถต่างกันในการสร้างความรู้ แต่ทุกคนมีโอกาสเท่ากันในการแลกเปลี่ยนข้อมูลและประสบการณ์อันจะนำไปสู่ความรู้ (นพ. อนุวัฒน์ ศุภชุติกุล : ผอ. สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล - พรพ.)

A little knowledge that acts is worth more than much knowledge that is idle.

ความรู้เพียงเล็กน้อยเพื่อปฏิบัติมีค่ามากกว่าความรู้มหาศาลที่อยู่เฉยๆ  (Kahlil Gibran)

ที่มา : http://www.ict.su.ac.th/th/knowledge-management/knowledge-management.html

สวัสดี

Science_KM Team